XI OGÓLNOPOLSKI FESTIWAL TEATRÓW NIEZALEŻNYCH

Ostrów Wielkopolski, Michałków, Lewków

20-23 maja 2010

organizator

Stowarzyszenie Artystyczno Edukacyjne Pracownia Teatralna

współpraca

Ostrowskie Centrum Kultury

Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu

donatorzy

Urząd Miasta Ostrowa Wielkopolskiego

Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego

Starostwo Powiatowe w Ostrowie Wielkopolskim

sponsorzy

Graficolor

Hotel Komeda

Kraina Wiedzy Centrum Kreatywnego Uczenia

patronat medialny

Nasz Rynek

Gazeta Ostrowska  

Portal Scena Myśli

komitet organizacyjny

Teresa Burkietowicz, Ewa Matecka, Barbara Fibingier, Aleksandra Kiełb- Szawuła,

dr Anita Stefańska, Danuta Kasprzak, Zuzanna Mikołajczyk, Magda Jarosik, Justyna Szymendera, Józef Bendziecha, Bogdan Rachuta, Karol Walerowicz, Marcin Włoszczyk,

inspicjenci

Aleksandra Kiełb- Szawuła, Bogdan Rachuta

zespół techniczny

Janusz Wiśniewski, Zbigniew Burchard, Jerzy Redlich /CKiS w Kaliszu/

Janusz Szychta, Andrzej Drużbiak, Dariusz Łuszkiewicz, Józef Tyczkowski, Marek Aronowski

dyrektoriat festiwalu

Teresa Burkietowicz, Iwona Kupczyk, Janusz Górecki

jury festiwalu

Maria Maj /aktorka/ - przew. jury,

Aleksandra Konieczna /aktorka, reżyserka/,

Tomasz Kiereńczuk /teatrolog/

Program

20.05. czwartek, godz.18.00 /scena B

Puste Krzesło  TEATR  ŚDS  z Odolanowa

autor, reżyseria, scenografia, muzyka: Katarzyna Gorzelanna,  Marcin Zawieja

aktorzy: Anna Jedlińska, Marzena Stasiak, Monika Streich, Sylwia Cegielna, Joanna Elert, Marian Ptak, Jarosław Szkudlarz, Łukasz Oleszyński, Ryszard Ptak, Zbigniew Błaszczyk, Adam Droszcz, Mateusz Loncek, Krzysztof Wielgus

Grupa składa się z uczestników zajęć terapeutycznych prowadzonych w Środowiskowym

Domu Samopomocy w Odolanowie. W ramach jej funkcjonowania przygotowywane są coroczne występy artystyczne. Szkic scenariusza spektaklu został przygotowany przez uczestników, w oparciu o ich własne przeżycia, doświadczenia, pomysły. Dla wzbogacenia całości skorzystano z dodatkowych tekstów.

Spektakl ma swoje źródła w klasycznym teatrze, zarazem łącząc w sobie różne elementy działań teatralnych oraz działań multimedialnych, w tym elementy pantomimy, zabawy, w połączeniu z przygotowanymi wcześniej nagraniami audio i wideo.

Ciepła i delikatna atmosfera spektaklu pozwala na zaprezentowanie ukrytych możliwości oraz wspaniałych umiejętności członków zespołu; wydobywa z ich wnętrza to, co najpiękniejsze, a co nierzadko skryte jest głęboko w nich samych.

20.05. czwartek, godz.19.00 /scena A

Shirley Valentine TEATR SCENA POCZEKALNIA z Tomaszowa Mazowieckiego

autor: Willy Russell, tłumaczenie: Małgorzata Semil

reżyseria: Robert Czechowski

scenografia: Sebastian Nowicki i Robert Czechowski

muzyka: Damian Neogenn – Lindner

aktorka: Izabela Noszczyk

Premiera: 26.02.2010 w Kaliszu

SCENA POCZEKALNIA powstała w Kaliszu w 2007 roku. Nazwa wzięła się od  poczekalni dworca PKS W Kaliszu, gdzie zespół zaprezentował swój pierwszy spektakl: „Ławeczkę” Aleksandra Gelmana. Teraz przymierzają się do lokum Stowarzyszenia „Żywa” w Kaliszu. Wszystko po to, by uwolnić się od wygody instytucjonalnego teatru i od czających się w nim na twórcę schematów.

Obecnie przedstawia spektakl „Shirley Valentine” w wykonaniu Izabeli Noszczyk (aktorki Starego Teatru w Krakowie, Teatru Współczesnego i Teatru Osobowego we Wrocławiu, Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, a obecnie Teatru im. S. Jaracza w Łodzi) i reżyserii Roberta Czechowskiego (założyciela Teatru Osobowego we Wrocławiu, dyrektora Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, a obecnie dyrektora Lubuskiego Teatru w Zielonej Górze).  Ten tekst dotyczy z pewnością wielu małżeństw, które nie potrafią osiągnąć życiowych kompromisów. Mówi o samotności i dziecięcej wręcz bezradności człowieka. Co ważne, ta opowieść mieni się dowcipem, żartem, a tytułowa bohaterka zjednuje sobie sympatyków dzięki sile swej osobowości, temperamentowi, poczuciu humoru i w końcu zbuntowaniu. Po naszych ulicach chodzi wielu ludzi podobnych do niej, też marzących o zmianie swojego życia.

20.05. czwartek, godz.21.00 /scena B

Liminalna. Jestem snem, którego nie wolno mi śnić 

Grupa Artystyczna TERAZ POLIŻ z Warszawy

autor: Grupa Artystyczna TERAZ POLIŻ; w scenariuszu wykorzystane są na prawach cytatu, fragm. tekstów:  Elfriede Jelinek, Frederica Beigbedera, Jarosława Iwaszkiewicza, Ivo Andric, Harukiego Murakamiego, Wisławy Szymborskiej, Marty Dzido, Katarzyny Bratkowskiej, Anois Nin, Rebecki Lenkiewicz, Doroty Terakowskiej, Aglai Veteranyi, Wiliama Szekspira, Hansa Christiana Andersena oraz materiałów prasowych i wywiadów

reżyseria: Marta Ogrodzińska

scenografia: Julia Skrzynecka

aktorki:   Dorota Glac, Marta Jalowska, Adrianna Kornecka, Dominika Strojek,

               Kamila Worobiej

Premiera: 30.03.2009 w Warszawie

Grupa Artystyczna TERAZ POLIŻ to zaangażowana społecznie formacja, którą założyły i tworzą wyłącznie kobiety, młode aktorki i reżyserki. Działalność Grupy to realizowanie spektakli teatralnych i innych działań artystycznych, takich jak happeningi, performance, realizacje multimedialne służące idei propagowania roli, przeżyć i rozwoju osobistego i zawodowego kobiet we współczesnym świecie, a przede wszystkim w dzisiejszej Polsce.

            „W wielu przypadkach mężczyzna ma wrażenie i nie całkiem się przy tym myli, że aby przekonać kobietę, musiałby ją chyba uwieść, pobić lub zgwałcić” – powiedział kiedyś Carl Gustaw Jung, a zdanie to stało się mottem spektaklu „Liminalna”, który w założeniu ma być niewinną, ale krwawą bajką dla dorosłych. O przemocy wśród kobiet i wobec kobiet, o jej dziedziczeniu, przekazywaniu, rozpowszechnianiu i niezauważaniu. O księżniczkach, królewnach i królowych ( także złych, którymi czasem staje się każda kobieta),które chcą wyrwać się i uciec z bajki.

Liminalność – wg Victora Turnera, jest stanem zawieszenia, niejasnym okresem pomiędzy kolejnymi fazami życia, którego wyznacznikami są: pokora, odosobnienie, sprawdziany, poniżenie, odwrócenie ładu, niezdefiniowana przynależność oraz doświadczenie communitas, czyli doświadczenie wspólnoty.

/www.terazpoliz.com.pl/

20.05. czwartek, godz.22.30 /scena A

Dziadowanie TEATR NA FUNDAMENTACH z Kórnika/ k. Poznania

wg  Dziadów cz.II  Adama Mickiewicza

adaptacja, reżyseria, scenografia, muzyka: Magdalena Płaneta

aktorzy: Magdalena Banachowicz, Sylwia Cybulska, Lidia Czerniak, Natalia Gorzelańczyk, Ewelina Kamińska, Katarzyna Kłosowska, Maria Lademann, Ewa Marciniak, Magdalena Niedośpiał, Katarzyna Surma, Emilia Swadowska, Marcel Dezor, Maciej Sobieski, Michał Zgoda

Teatr Na Fundamentach – różni ludzie, odmienne charaktery, inne punkty widzenia. Mniejszy i większy bagaż doświadczeń. Jedno miejsce. Wspólna energia. Ta sama gotowość do realizacji idei – budowania miejsca, które samo w swej istocie sprzyja atmosferze twórczości.

Rok 2008, przyjeżdżamy na opuszczoną stację kolejową Kórnik, mieszczącą się zaledwie 19 km od Poznania Siłą własnych rąk, remontujemy stację – tworząc przestrzeń do realizacji kreatywnych działań. Zespół prowadzi Magdalena Płaneta, aktorka Teatru Polskiego w Poznaniu.

Dziadowanie  to spektakl pełen symboli i trudnych często niewypowiedzianych pytań, które współczesny świat, przekonany o swej nieśmiertelności, stawia sobie zbyt rzadko.

Wytrwale spłycamy swoje życie, pozbywając się więzi z przodkami, z tradycją, i w końcu z samym sobą. Kultywując wieczną młodość, galopujemy beztrosko przez kolorowy świat, wykreowany przez media, gdzie „zapach domu” można kupić w sprayu, i w tym szalonym pędzie głusi i ślepi na innych zapominamy, że tak czy inaczej wszyscy zmierzamy w tym samym kierunku. Udajemy, że nie mamy pojęcia, że od tego którędy dojdziemy na tamtą stronę zależy jak nas tam przyjmą. A przecież czasem (choć to takie niemodne) stuka w nas cichutko sumienie z lękiem o winę i karę, z zapytaniem o sens.

21.05. piątek, godz.16.30 /scena B

Jeż  TEATR K3  z Białegostoku

autor: Katarzyna Kotowska

adaptacja, reżyseria: Krzysztof Rau

scenografia: Marek Braun

muzyka: Krzysztof Dzierma

aktorki: Dorota Grabek, Ewa Mojsak, Marta Rau

Premiera: 24.04.2005 w Szczecinie

Teatr K3 powstał z marzeń i potrzeby tworzenia, swym mottem czyniąc słowa Goethego:

„Cokolwiek możesz uczynić lub wyobrazić sobie, rozpocznij to; śmiałość ma w sobie piękno,

magię i moc”.

Został wymyślony w 2004 roku przez trzy aktorki: Ewę Mojsak, Martę Rau i Sławę Tarkowską, którą od 2006 roku zastępuje Dorota Grabek. Proponują teatr oparty na formie plastycznej, ożywianiu przedmiotów, komponowaniu obrazów, odwołujący się do wyobraźni widzów i sięgający też do tradycyjnego teatru lalkowego. Teatr K3 ma siedzibę w Białymstoku, jednocześnie gra w całej Polsce oraz za granicą.

Jeż powstał na podstawie dwóch książek Katarzyny Kotowskiej Wieży z klocków i Jeża.

To historia rodziny. Mamy, taty i ich adoptowanego synka. Mówi o oczekiwaniu, cierpieniu, dojrzewaniu do miłości. Jest bardzo szczerym wyznaniem kobiety, która nie może urodzić dziecka a bardzo tego pragnie. Opisuje jak trudna może być droga do miłości, do drugiego człowieka. Mówi o strachu jednej i drugiej strony, a dziecko traktuje jak partnera, drugiego człowieka, odrębną jednostkę, nie przedmiot. Jeż jest spektaklem o potrzebie życia wśród bliskich. Pomiędzy trójką ludzi rodzi się miłość, która wypływa z akceptacji drugiego człowieka i szacunku dla jego odrębności.

21.05. piątek, godz.18.00 /scena A

Zły  SCENA PRAPREMIER INVITRO z Lublina

autor: Dariusz Jeż, Grzegorz Kondrasiuk

reżyseria: Łukasz Witt-Michałowski

scenografia: Dariusz Jeż

muzyka: Paweł Passini

aktorzy: Przemysław Buksiński, Remigiusz Jankowski, Dariusz Jeż

Premiera: 21.12.2009 w Lublinie

Historia pewnej kariery... Opowieść o panu D., który w mieście L. piął się po szczeblach awansu społecznego i finansowego proponowanego przez organizację M. Wesoły, a przez to ogromnie smutny „film drogi”, za szybami kolejne przystanki, wartburg zmienia się w BMW, stan wojenny w demokrację, kino Kosmos w kasyno, a chłopięca naiwność – w przejrzały smutek i wyrachowanie. Historia jest „na faktach”, ale nie zmusicie nas do innych wiążących deklaracji. Kilkanaście godzin nagrań i opowieści dziwnej treści, szczery zapał dydaktyczny, szesnaście kubików, dwóch autorów, trzech aktorów, jeden reżyser. Sztuka oparta na przeżyciach i doświadczeniach Dariusza Jeża, obecnie aktora Sceny Prapremier InVitro, który w przeszłości zajmował się działalnością przestępczą. Autentyczna opowieść o byłym przestępcy, który dzięki spotkaniu ze sztuką odmienił swoje życie.

SCENA PRAPREMIER INVITRO, od 2007 roku tworzy alternatywną propozycję o trwałym charakterze repertuarowym, skierowaną szczególnie do osób młodych, poszukujących własnej drogi. Ideą, zgodnie z definicją in vitro (łac. w szkle), jest funkcjonowanie poza organizmem teatru instytucjonalnego. Pomysłodawcą i dyrektorem Sceny jest reżyser teatralny Łukasz Witt- Michałowski.

21.05. piątek, godz.20.00 /scena B

un esempio  TEATR NIEBOPIEKŁO  z Bydgoszczy

realizacja zespołowa na motywach opowiadania Gustawa Herlinga Grudzińskiego Błogosławiona, święta

w spektaklu wykorzystano teksty: Gustawa Herlinga Grudzińskiego, Jaana Krossa, Franza Kafki, św. Pawła oraz członków zespołu

aktorzy: Ewa Stołowska, Andrzej Stróż

Premiera: 13.06.2007 w Poznaniu

Teatr niebopiekło nie płaci i nie jest płatny, aczkolwiek – czasem trzeba zainwestować w niego siebie. Praca nad spektaklem polega na improwizacji i budowaniu jego struktury z własnych przemyśleń zasilanych tekstami i innymi bodźcami źródłowymi. /z manifestu Teatru 2005/

Teatr powstał w 2003 roku w Bydgoszczy. Założycielem teatru jest Andrzej Stróż, wcześniej związany z bydgoskim Trzecim Teatrem w Drodze (1983-2000), dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Off Prezentacje (1991-2000).

Spektakl un sempio próbuje odpowiedzieć na ważkie pytania egzystencjalne i filozoficzne:

Co się stanie z ludzkim bólem, jeśli rozedrzemy kryjące go serce, by na głos wypowiadać tajemnicę cierpienia? Co, gdy grubą, prostą linią oddzielimy dobro od zła i odwrócimy wzrok, kiedy dobro i zło spotkają się jednak w jednej i tej samej twarzy? Jaki może być los człowieka, gdy naucza się go dobra, wtłaczając go w ciasny kokon zasad? Co się dzieje, gdy wiara przeradza się w doktrynę?

21.05. piątek, godz.21.00 /scena A

Dramat zdaje się społeczny, podobno w dwóch dramatach – Tinky Winky i Bingo

TEATR ECCE HOMO z Kielc

autor: Piotr Rowicki /jednoaktówka Tinky Winky i utwór Bingo/

adaptacja i reżyseria: Marcin Bortkiewicz

aktorzy: Karol Górski, Marek Kantyka, Katarzyna Kluk, Klaudyna Lewczuk, Michał Pustuła, Mariusz Sowa

Teatr Ecce Homo powstał w 1996 roku  z inicjatywy nieżyjącego już artysty plastyka Tadeusza Maja. Wykształcił i opiekował się blisko 120 adeptami sztuki teatralnej. Zrealizował 33 spektakle, głównie autorskie. Poruszał się pomiędzy teatrem ruchu, plastyki, muzyki i teatrem ulicznym. Od 2006 roku wykonał zwrot w stronę teatru słowa i literatury. Adaptuje Moliera, Manna, Sołżenicyna pod opieką reżyserską Marcina Bortkiewicza – absolwenta Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy i Stanisława Miedziewskiego z Teatru Rondo w Słupsku.

Spektakl dotyka problemu wpływu ogłupiających programów telewizyjnych na psychikę dziecka i życie ludzi dorosłych. Wywołuje refleksje na temat przemian z gorzkim śmiechem. Tinky Winky to historia odwiedzin doktora Adriana w rodzinie alkoholików, wychowujących Jacusia, dziecko zapatrzone w telewizyjne teletubisie. Jest to spektakl o patologicznym uzależnieniu od telewizji. W Bingo jesteśmy w klinice prowadzonej przez doktora Adriana, który zajmuje się leczeniem Jacusia i uzależnionej od hazardu tytułowej Bingo. Spektakl unika pułapki łatwego dydaktyzmu. Kreuje coś w rodzaju okrutnej bajki.

21.05. piątek, godz.22.00 /scena B

Była Żydówka, nie ma Żydówki   TEATR STAJNIA PEGAZA  z Sopotu

autor: Marian Pankowski

scenariusz: Katarzyna Fidos

reżyseria: Ewa Ignaczak

aktorzy: Aleksandra Kania, Ida Bocian

Premiera: 6 listopada 2009

Powieść Mariana Pankowskiego jest parabolą polsko-żydowskiego losu. Tytułowa Żydówka z miasta N. Zostaje zaproszona już po wojnie przez swoich rodaków z odległej „amerykańskiej krainy” na spektakl, którym mają być jej własne tragiczne losy. Opowiadając swoją historię, wraca do zapomnianej przeszłości i po raz kolejny zostaje przez nią uwięziona. Na tym tle rozgrywa się odwieczna rywalizacja w cierpiętnictwie pomiędzy Polakami i Żydami, dziś dostrzeganym jedynie w szumnych debatach na temat pamięci i w patetycznych rocznicach.

W teatralnej wersji, wyreżyserowanej przez Ewę Ignaczak (założycielkę i reżyserkę Teatru Stajnia Pegaza, działającego od 1981 roku), cała historia to konflikt trzech kobiet. Podłoże konfliktu stanowi fakt przynależności do różnych pokoleń i narodów. Tytułowa bohaterka spektaklu, Żydówka, Fajga Oberlender, jedyna uratowana z transportu całego miasteczka do gazu, zjawia się w Ameryce, na zaproszenie swoich „rodaków, nie-rodaków”. Przebieg rozmów to historie Fajgi i pytania „jej braci”, a wszystko przepełnione świadectwami okrucieństwa człowieka.

21.05. piątek, godz.23.00 /scena A

Pierogi  TEATR UHURU  z Gryfina

scenariusz: Janusz Janiszewski i zespół

reżyseria: Janusz Janiszewski

współpraca reżyserska: Violina Janiszewska

aktorzy: Natalia Nikonowicz, Ewa Chmielewska, Łukasz Ziemski, Paweł Kubicki, Dominik Smuraj

Premiera: 20.03.2009 w Gryfinie

Teatr UHURU powstał w 1997 w Młodzieżowym Domu Kultury w Gryfinie. Założycielem i kierownikiem artystycznym teatru jest Janusz Janiszewski – były aktor szczecińskiego Teatru KANA, reżyser, polonista i pedagog teatralny. Teatr ma na koncie kilkanaście przedstawień, wszystkie są spektaklami autorskimi.

Pierogi  to spektakl o wolności, o możliwości wyboru, o negacji i prawie do zaprzeczenia, ale i akceptacji tego, co uważamy za słuszne i przyjmujemy jako własne. To także spektakl o wierze i możliwości odrzucenia wszelkiej wiary, czy jakiejkolwiek publicznie głoszonej „prawdy”. Aktorzy jednak podchodzą do tych spraw z dużym dystansem i humorem, poprzez ironiczną zabawę.

Pierogi  to także próba określenia i uchwycenia specyfiki czasów, w których żyjemy oraz stosunku młodych ludzi do tak zwanych „odwiecznych prawd”, tradycji i wiary.

Żyjemy w czasach „pierogów” – bo do pierogów możesz włożyć dowolne nadzienie, takie, które Ci odpowiada. Bo do pierogów możesz dodać wszystko, co lubisz, jak czegoś nie lubisz, to to wyrzucasz, albo tego po prostu nie dodajesz... tak jak z siebie wyrzucasz to, co Ci się nie podoba” – jak mówi jedna z bohaterek spektaklu.

22.05. sobota, godz.15.00 /scena B

Wydech  TEATR KRZYK z Goleniowa

autor: Marek Kościółek i Zespół

reżyseria:  Marek Kościółek

muzyka: wykorzystano fragm. utworów J. Satanowskiego i R.J. Bielaka do słów P. Borkowskiego i B. Leśmiana w wykonaniu Marty  Andrzejczak, oraz fragm. utworów zespołów Metallica i Kaliber 44

aktorzy: Marta Ciosek, Roksana Kupska, Michał Kropa, Mateusz Zadala

Premiera: marzec 2009

Nasz teatralny WYDECH to wydech o OJCOSTWIE – jego wielkiej tęsknocie oraz lęku przed własnym ojcostwem. To wydech o niebezpieczeństwie i konsekwencjach zagubionych relacji dziecko – ojciec. To diagnoza stanów emocjonalnych znanych z autopsji, opowieść o wielkim nieobecnym – OJCU i jego bezsilności w dzisiejszej rzeczywistości. To Wydech o braku charyzmatu ojcostwa.

To wydech o sieci, która zastępuje świat realny i staje się ojcem, przyjacielem, przekleństwem, wiarą, słowem. O sieci, która zagarnia, zabija, patroszy naszą tożsamość.

Teatr KRZYK został założony w Maszewie w roku 2002 przez Marka Kościółka. Od roku 2007 działa niezależnie jako stowarzyszenie teatralne.

Istotą grupy jest proces, który odbywa się z ludźmi tworzącymi wspólną wypowiedź teatralną. Przedstawienia maszewskiego zespołu pokazywane są na najważniejszych festiwalach teatru alternatywnego w Polsce. Ważnym czynnikiem jest również praca międzykulturowa (organizowanie wymiany międzynarodowej) i warsztatowa (autorskie warsztaty prowadzone w wielu ośrodkach w Polsce). Dla członków teatru istotnym elementem jest również budowanie postaw obywatelskich – stąd organizowane przez teatr akcje happeningowe w Maszewie, z gośćmi takimi jak Danuta Kuroń.

22.05. sobota, godz.16.00 /scena A

Woyzeck  TEATR ODNALEZIONY z Jeleniej Góry

wg Georga Buchnera

adaptacja, reżyseria i scenografia: Łukasz Duda

aktorzy: Eryk Malepszak, Emilia Bil, Andrzej Marchowski, Dominika Gwizdalska, Dominika Krop, Renata Marchowska, Kamila Gąsiorowska

Woyzeck to niewątpliwie jeden z najczęściej wystawianych dramatów na scenach teatrów całego świata. Skrzywdzony człowiek, odarty z własnej godności i wiary to zalążek problemów bohatera w atomistycznym świecie popkultury. Dramat, który stał się inspiracją do realizacji spektaklu jest swoistym eksperymentem scenicznym, który wdziera się w prywatną strukturę społeczeństwa. Cisza – to najlepsze określenie dramaturgii tego spektaklu. Tragiczny w skutkach związek oraz odarcie z człowieczeństwa niesie magiczny spokój, który może stać się wolnością bohaterów oraz pytaniem dla oceniających i skazujących ławników sztuki.

Teatr Odnaleziony to teatr całkowicie autorski – jego twórcą jest Łukasz Duda.

/www.teatrodnaleziony.pl/

22.05. sobota, godz.17.00 /scena B

Królowa  TEATR KREATURY z Gorzowa Wielkopolskiego

w oparciu o powieść Donalda Barthelme Król

reżyseria: Przemek Wiśniewski

scenografia, muzyka: Zespół

aktorzy: Marta Andrzejczyk, Justyna Cieciura, Ewa Pawlak, Natalia Rewieńska, Przemek Wiśniewski

Premiera: czerwiec 2009

Teatr Kreatury działa przy Grodzkim Domu Kultury w Gorzowie Wielkopolskim od 1992 r. Założycielem i reżyserem jest Przemek Wiśniewski.

Scenariusz do spektaklu Królowa powstał na motywach powieści Król Donalda Bartheleme. Postaci z legend arturiańskich przeniesione zostają w rzeczywistość II wojny światowej. Zderzenie rzeczywistości tej wojny – z bombą atomową jako symbolem jej metod – z moralnością i sposobem myślenia mitycznych bohaterów, ukazuje jej absurd, bezsens i okrucieństwo. Jednocześnie jednak uprzytamnia, że minął także czas bohaterów i bohaterskich cnót, dla których w naszej współczesności nie ma miejsca, gdyż staje się coraz bardziej złożona.

Spośród toczonych przez nas wojen ta nie należy do moich ulubionych. Zbyt wiele ściera się w niej interesów. Nic nie jest do końca jasne. Te intrygi! Dawniej rycerze szli w pole i przez półtora dzionka prali się po głowie, i na tym się kończyło. Teraz mamy wszędzie ambasadorów, tajne porozumienia z jeszcze tajniejszymi kodycylami, zdrady, odwroty, noże wbite w plecy. W dodatku trzeba brać pod uwagę różne narody, o których przedtem się nie myślało. Na przykład Chorwaci. Przed wojną nie miałam pojęcia, że istnieje coś takiego jak Chorwaci – mówi Ginerwa. Bohaterom nie pozostaje nic innego, jak tylko wynieść się w góry albo zasnąć... I śni, że nie ma wojny ani Okrągłego Stołu, Artura ni Lancelota.

/www.kreatury.wer.pl/

22.05. sobota, godz.20.00 /scena A

My  TEATR BRAMA  z Goleniowa

autor, scenografia: Zespół

muzyka: własna oraz tradycyjna

reżyseria: Daniel Jacewicz

aktorzy: Aleksandra Nykowska, Anna Rynkiewicz, Dorota Zieminska, Maciej Ratajczyk, Marcin Styborski, Szymon Lechwar

Premiera: wrzesień 2007 w Goleniowie

Spektakl My to wynik wspólnej pracy reżysera Daniela Jacewicza oraz młodych ludzi z Teatru Brama. Szczera opowieść powstała w wyniku wielogodzinnych prób, które w dużej części składały się z rozmów, zabaw i refleksji nad nami samymi. Podczas pracy poruszaliśmy się w obrębie osobistych doświadczeń, emocji, czy stanów świadomości, w których aktualnie się znaleźliśmy. Spotkania uwalniały indywidualne stany uczuciowe, lęki i sposoby postrzegania. Każda z osób tworzących spektakl wniosła własne historie, przez co stał się on interesującym kolażem jednostkowych opowieści składających się na obraz świata widzianego oczami młodych ludzi. Historie zbudowane zostały na kontrastach do bólu przypominających nasze codzienne życie.

Spektakl mówi o lękach, przemijaniu, samotności i uwikłaniu w zaprogramowane z góry życie. Mimo wszystko nie jest to historia smutna. Jest w niej wiele miejsca na marzenia w osobistej wyprawie każdego z nas.

22.05. sobota, godz.21.30 /scena B

Dziadek  WALNY TEATR z Ryglic

autor, reżyseria, scenografia: Adam Walny

muzyka: Jacek Zięba

aktorzy: Adam Walny

Premiera: 2009 w Poznaniu

WALNY-TEATR powstał w 1999 roku z inicjatywy Adama Walnego, absolwenta wydziału Reżyserii Teatru Lalek Akademii Teatralnej w Warszawie. Teatr w swych pracach penetruje różne tradycje teatru lalki, maski i przedmiotu w warunkach studyjnych i ulicznych. Używa lalki również poza sceną: w edukacji, terapii i sztuce performance.

„Dziadek” to spektakl oparty na autentycznych notatkach mojego dziadka, w których radość z prostych czynności życiowych jak zbieranie jabłek, sadzenie truskawek, przeplata się z trudnymi doświadczeniami życia: choroba, śmierć bliskich, etc. Spektakl jest retrospekcją, zaczyna się w dniu pogrzebu tytułowego Dziadka, a kończy w dniu narodzin jego wnuka. Przyjaźń i wzajemne podpatrywanie siebie: Dziadka i Wnuka (lalki i lalkarza), są osią całego spektaklu. Dziadek wprowadza Wnuczka w życie, uczy wartości. Spektakl, do opowiedzenia historii życia, używa parowozu i przedmiotów trickowych, które na oczach widza zmieniają swą funkcję. /Adam Walny /www.walny-teatr.sdk.pl/

22.05. sobota, godz.23.00 /scena A

Szkice o Ofelii  TEATR A PART z Katowic

autor: Monika Wachowicz, Marcin Herich

reżyseria, scenografia: Marcin Herich

muzyka: fragm.. kompozycji Pablo’s Eye, Ophelia’s Dream, Elliota Goldenthala

aktorka: Monika Wachowicz

Pokaz przedpremierowy!!!

Teatr A PART jest niezależną organizacją teatralną, powstałą w 2004 roku w Katowicach, założoną i kierowaną przez Marcina Hericha, reżysera i organizatora przedsięwzięć teatralnych, wcześniej związanego m.in. z działalnością katowickiego Teatru Cogitatur. Przede wszystkim jednak Teatr A PART jest grupą teatralną, realizującą autorskie przedstawienia i widowiska. To niewerbalny teatr narracji wizualnej, metafory i symbolu, operujący szeroką gamę środków teatralnych i chwytów scenicznych. Twórców teatru interesuje w przekazie teatralnym to, co niewerbalizowane, zawarte w emocjach, popędach i tajemnicach egzystencji: imponderabilia. Przedstawienia teatru były prezentowane w kilkudziesięciu krajach świata.

Szkice o Ofelii  to kameralny zbiór etiud i improwizacji z pogranicza teatru ruchu, ciała i emocji. Spektakl ma charakter intymnego, wizualnego seansu teatralnego, w którym główną rolę odgrywają działania i emocje aktora. Ofelia to kolejny, obok Klepsydry i Kołysanki solowy projekt „funeralny” teatru. W przedstawieniu tym realizowanym w dużej mierze metodą „pisania na scenie” i improwizacji – jego twórcy, aktorka Monika Wachowicz i reżyser Marcin Herich, zgłębiają temat naiwności i niewinności w konfrontacji z realiami egzystencji i kontekstem śmierci. Zaczerpnięty z szekspirowskiej mitologii motyw Ofelii staje się tropem, z którego wynurzona zostanie autorska narracja sceniczna i emocjonalny teatralny collage.

23.05. niedziela, godz. 13.00 / Pałac w Lewkowie

Zakończenie Festiwalu

Koncert uczniów Szkoły Muzycznej im. Krzysztofa Komedy w Ostrowie Wielkopolskim

____________________

Otwarte spotkania jurorów, aktorów, twórców i widzów:

piątek, sobota – OCK, godz. 11.00-12.30

niedziela – Pałac w Lewkowie, godz. 10.00-11.30

Portal Scena Myśli „na żywo”

- otwarta debata o teatrze niezależnym / niedziela, Pałac w Lewkowie, godz. 11.30-12.45

____________________

Bilety do nabycia w kasie OCK oraz przed spektaklami.

Uwaga:

sceny A i B znajdują się na terenie Aeroklubu Ostrowskiego w Michałkowie /k. Ostrowa